Πέμπτη, 2 Ιανουαρίου 2014

Alzheimer.

Ποια είναι τα συμπτώματα που μας προειδοποιούν.

Φορές δεν το καταλαβαίνουμε άμεσα, άλλες από εγωισμό δεν το γνωστοποιούμε στο περιβάλλον μας, όμως μια είναι η αλήθεια.

Το Alzheimer υπάρχει και δυστυχώς σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι φανταζόμαστε αφενός και αφετέρου με αυξανόμενα ποσοστά χρόνο με τον χρόνο.

Υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης του όμως και μάλιστα ακόμα και πρόληψη.

 Ας γνωρίσουμε πρώτα όμως τι είναι το Alzheimer.

Τα συμπτώματα του Αλτσχάιμερ συνήθως εμφανίζονται σταδιακά.

Προοδευτικά εντείνονται σε σημείο που προκαλούν μεγάλη βλάβη. 

H νόσος διακρίνεται  σε ήπιο, μέτριο και έντονο στάδιο και καθένα από αυτά έχει ξεχωριστά συμπτώματα.

Αλλά τα συμπτώματα ποικίλλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Πάμε να τα μάθουμε ώστε να είμαστε σε θέση να γνωρίσουμε για να βοηθήσουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο ή ακόμη και εμάς τους ίδιους.

 

Ήπιο Αλτσχάιμερ
Το  πρώτο στάδιο ονομάζεται πρώιμο ή ήπιο Αλτσχάιμερ.

Κατά μέσο όρο, διαρκεί δύο ως τέσσερα χρόνια.

Όσο νωρίτερα εντοπίζονται τα συμπτώματα, τόσο γρηγορότερα μπορεί ο ιατρός να διαγνώσει αν κάποιος έχει Αλτσχάιμερ.

Τα συμπτώματα αυτού του σταδίου περιλαμβάνουν:

  1. Αλλαγή στα επίπεδα της ενέργειας και στον αυθορμητισμό.
  2. Απόσυρση από την δουλειά και τις κοινωνικές δραστηριότητες ξοδεύοντας χρόνο καθισμένοι βλέποντας τηλεόραση ή ξαπλώνοντας.
  3. Απώλεια πρόσφατου μνήμης, συζητήσεων και πρόσφατων γεγονότων.
  4. Έντονα προβλήματα με την γλώσσα, τις εκφράσεις και την κατανόηση.
  5. Ήπια προβλήματα συντονισμού.
  6. Μπορεί να υπάρξει πρόβλημα με το γράψιμο ή με τη χρήση καθημερινών αντικειμένων.
  7. Πρόβλημα ολοκλήρωσης καθημερινών εργασιών.
  8. Έντονες  αλλαγές στη διάθεση που περιλαμβάνουν επεισόδια κατάθλιψης ή και απάθειας, καθώς επίσης και πιθανά προβλήματα με την οδήγηση.

Έχοντας κάποια ή όλα αυτά τα συμπτώματα δεν σημαίνει απαραίτητα  ότι το άτομο πάσχει από Αλτσχάϊμερ.

Υπάρχουν και άλλες καταστάσεις κύρια του κυκλοφορικού συστήματος ( Καρδιαγγειακού ) που μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα  που μοιάζουν με αυτά του Αλτσχάιμερ.

Συνήθως το Αλτσχάϊμερ προσβάλει άτομα άνω των 65 και  αυτό θα πρέπει να το θεωρήσουμε ως διαχωριστική γραμμή με παρόμοια συμπτώματα σε μικρότερες ηλικίες.

Εξυπακούεται δηλαδή και εξαιρούνται και αυτές οι  καταστάσεις  που δίνουν περίπου ίδια συμπτώματα με τα συμπτώματα του Αλτσχάϊμερ και είναι τα προβλήματα μεταβολισμού όπως υποθυρεοειδισμός, ο εθισμός στα ναρκωτικά, οι παρενέργειες φαρμάκων, η νόσος Πάρκινσον, το στρες και η κατάθλιψη.

 

Μέτριο Alzheimer.

Αυτό το στάδιο διαρκεί από δύο έως δέκα χρόνια.

Σ’ αυτό το στάδιο, η απώλεια μνήμης γίνεται χειρότερη και διαταράσσει την καθημερινή ζωή.

Το άτομο που πάσχει από Αλτσχάιμερ αυτού του σταδίου μπορεί να χάσει την αίσθηση όλων όσων έχει ζήσει στη ζωή του.  

Μπορεί, επίσης, να μην αναγνωρίζει και να μην θυμάται τα μέλη της οικογένειάς του και  φίλους του.

Μπορεί ακόμα να ξεχάσει και που αφήνει διάφορα πράγματα.

Άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με το μέτριο Aλτσχάιμερ είναι:

  1. O τρεμάμενος λόγος.
  2. Η  δυσκολία στο να βρει τις κατάλληλες λέξεις και φράσεις για να επικοινωνήσει και η δυσκολία στο να οργανώνει και να λύνει προβλήματα.

Πολλές φορές το άτομο βρίσκεται σε σύγχυση σχετικά με τον χρόνο και τον τόπο, ενώ παρουσιάζει διαταραχές στον ύπνο και έχει συχνά αυταπάτες. 

Επίσης, άτομα που πάσχουν από Αλτσχάιμερ μπορεί να εμφανίσουν. Αδυναμία κρίσης και ανάρμοστη συμπεριφορά, περισσότερα προβλήματα κίνησης και συντονισμού, έντονη απώλεια ελέγχου που μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλα προβλήματα  κατάθλιψης, καθώς επίσης και σε περίεργη επιθετικότητα.

 

Έντονο Alzheimer.

Το τελευταίο αυτό στάδιο διαρκεί ένα έως τρία χρόνια.

Γενικά μπορεί να περιλαμβάνει τα παρακάτω συμπτώματα:

  1. Έντονα  προβλήματα σύγχυσης  για το παρελθόν αλλά και το παρόν
  2. Αδυναμία να επικοινωνεί, να θυμάται ή να επεξεργάζεται πληροφορίες που λαμβάνει.
  3. Μέση  με ολική απώλεια γλωσσικής ικανότητας.
  4. Προβλήματα  κατάποσης.
  5. Ακράτειας  και ελέγχου του εντέρου.  
  6. Ξαφνική απώλεια βάρους.
  7. Παντελή απώλεια κρίσης.
  8. Αδικαιολόγητες μολύνσεις του δέρματος.
  9. Αδικαιολόγητες   ακραίες μεταβολές της διάθεσης, από χαρά σε λύπη ή έντονο εκνευρισμό.
  10. Έντονες  ψευδαισθήσεις και το παραλήρημα, καθώς επίσης και παντελή η ακινησία.

 

Ανέφερα προηγουμένως ότι υπάρχει λύση και μάλιστα φυσική, τόσο στην πρόληψη, όσο και στην επιβάρυνση της νόσου χωρίς να υπάρχει έλλειψη σε κλινικές μελέτες in vivo που αναφέρονται ακόμα και σε θεραπεία.  

 

Για να γίνω όμως πιο κατανοητός και αυταπόδεικτα αυτά που ισχυρίζομαι ας δούμε πρώτα τα αίτια που προκαλούν το Alzheimer.

 

Τρεις σημαντικές ανταγωνιστικές υποθέσεις υπάρχουν για την αιτία της ασθένειας.

Η παλαιότερη, στην οποία είναι βασισμένη η σημαντική πλειονότητα θεραπείας με φάρμακα, είναι η χολινεργική υπόθεση.

 


Α.   Χολινεργική υπόθεση.


Αυτή η υπόθεση ισχυρίζεται ότι το Αλτσχάιμερ προκαλείται από τη μειωμένη σύνθεση των νευροδιαβιβαστών ακετυλοχολίνης.

 


Β.   Βήτα αμυλοειδής.


Το 1991, προτάθηκε η θεωρία ότι οι βήτα αμυλοειδείς (Aβ) συγκεντρώσεις είναι η κύρια αιτία της ασθένειας.

Υποστήριξη για αυτή τη θεωρία προέρχεται από τη θέση του γονιδίου για την πρόδρομο της βήτα αμυλοειδούς πρωτεΐνης (APP) στο χρωμόσωμα 21.

 


Γ.   Βήτα αμυλοειδείς συγγενείς.


Το 2009, αυτή η θεωρία μας ενημέρωσε, προτείνοντας ότι ένας στενός συγγενής της πρωτεΐνης βήτα αμυλοειδούς, και όχι απαραιτήτως το ίδιο το βήτα αμυλοειδές, μπορεί να είναι κύριος ένοχος για την ασθένεια.

Η θεωρία υποστηρίζει ότι ένας αμυλοειδής συγγενής μηχανισμός που κόβει τις νευρωνικές συνδέσεις στον εγκέφαλο στην αρχική φάση της ζωής μπορεί να ενεργοποιείται στην γεροντική ηλικία για να προκαλέσει το νευρωνικό μαρασμό του Αλτσχάιμερ.

 

Αποδεχόμενοι λοιπόν και τις τρις εκδοχές της νόσου του Alzheimer εύκολα διαπιστώνουμε ότι πέρα της πιθανής κληρονομικότητας ( Αυτή υπάρχει σε όλα τα νοσήματα σχεδόν ) την ευθύνη την φέρνουν αυτούσια η έλλειψη, ή υπερβολική έκκριση ουσιών ( Πρωτεϊνών εν προκειμένου ) που παρεμποδίζουν την σύνθεση ( Ανάπλαση ) των νευροδιαβιβαστών.

Η φυσική πρόληψη από άτομα που έχουν στο στενό τους οικογενειακό περιβάλλον άτομο με διαγνωσμένο Alzheimer καλό θα είναι να ξεκινά από την δεύτερη με τρίτη δεκαετία της ηλικίας τους.

Κλινικά έχουν αποδείξει πολλά φυσικά ιάματα πως βοηθούν την ανάπλαση ( Ανάπτυξη ) των κυττάρων του ΚΝΣ ( Κεντρικό Νευρικό Σύστημα )  και ειδικότερα στους νευροδιαβιβαστές και νευρικές απολήξεις.

Κύριο ασφαλώς μέλημα τους θα πρέπει να είναι η διατήρηση της καλής κυκλοφορίας του αίματος τόσο σε ροη, όσο και στην σύνθεση του ιστού των αρτηριών και αγγείων.

Προκειμένου αυτό να επιτευχτεί, τόσο στην πρόληψη, αλλά κύρια  και την περίοδο που κάποιος έχει νοσήσει, προσωπικά θεωρώ ιάματα επιλογής τα εξής και για τους παρακάτω λόγους.

 

Lions Mane.

Κλινικά έχει αποδεδειχθεί ότι το Lions Mane δρα στην σύνθεση, ανάπλαση των νευρικών απολήξεων ( Νευροδιαβιβαστών )  όπου κατά συνέπεια το πρόβλημα σε προληπτική αγωγή μειώνει τις πιθανότητες του να εμφανιστεί, αλλά και ακόμα όταν υπάρχει η νόσος την ανταγωνίζεται έως εξαλείψεως της.

Σε πολύ προχωρημένο στάδιο της νόσου δε ( Έντονου Alzheimer ) στην χειρότερη περίπτωση το Lions Mane επιβραδύνει την εξέλιξη της κατά το διπλάσιο ή και τριπλάσιο χρόνο.

 

Όμως κάθε ιαματική ουσία όπως προανέφερα, ( Και αυτό επίσης κλινικά έχει αποδεδειχθεί ) για να φτάσει στον στόχο της,  χρειάζεται καθαρούς τους αυλούς μεταφοράς της, ( Τριχοειδή αγγεία. Εξυπακούεται και των αρτηριών, φλεβών κτλ ) δια μέσου του αίματος.

Θυμίζω ότι το αίμα πέρα του οξυγόνου που μεταφέρει στα κύτταρα μας για να υπάρχουν στην ζωή και να αναπλάθονται, μεταφέρει και όλες τις ιαματικές ουσίες που του χορηγούμε, τροφής κτλ.

 

Για τον σκοπό αυτό υπάρχει το Ganoderma Lucidum ή Reishi Gano.

Κλινικά έχει αποδείξει το Ganoderma Lucidum ή Reishi Gano ότι πέρα των άλλων του ευεργετημάτων που προσφέρει στον άνθρωπο, επαναφέρει βασικά και διατηρεί την κυκλοφορία του αίματος σε υψηλό επίπεδο.  

Μάλιστα υπάρχει δημοσιευμένη και κλινική αναφορά, μελέτη ότι το Ganoderma Lucidum ή Reishi Gano δημιουργεί ακόμα και παράπλευρη κυκλοφορία στα τριχοειδή σε περιοχές που παρουσιάζουν αποφράξεις και μειωμένη λήψη οξυγόνου.

Αμέσως μετά όλοι γνωρίζουμε ότι το Ganoderma Lucidum ή Reishi Gano  είναι ένα από τα λίγα τόσο δραστικά ιάματα που αναγνωρίστηκε ως  προσαρμογόνο.

Δηλαδή προσαρμόζει όλες τις λειτουργιές του οργανισμού στα φυσιολογικά επίπεδα.

Εν προκειμένου και αυτές τις ουσίες ( Πρωτεΐνες ) που ενοχοποιούνται για την νόσο του Alzheimer.

 

Το πόσο σημαντικό είναι λοιπόν να έχουμε το μέσο μεταφοράς από την μια (  Ganoderma Lucidum ή Reishi Gano  ) και την ουσία θεραπείας από την άλλη (  Lions Mane ) δεν χρειάζεται να το αναφέρω.

Είναι αυτονόητο και σημαντικότατο.

 

Στην περίπτωση που υπάρχει η νόσος επικοινωνήστε μαζί μου ανεπιφύλακτα, γιατί η δοσολογία πρέπει να προσαρμοστεί ανάλογα με την βαρύτητα του ασθενούς.

 

Γιώργος Ερυσιάνος Κυριακού

Φαρμακοποιός.

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Άρθρα

σχετικά άρθρα